...poezja...

"Zasmakować w Śmierci"

Ona czeka na mnie,
Królowa mroku,
Księżniczka cienia,
Pani Śmierci,
Na swoim czarnym rumaku,
Z kosa w ręku,
Kapturem na głowie,
Czeka na mnie,
Chce bym przyszedł,
Bym się jej oddal w całość,
Cała dusza i całym ciałem,
Mimo moich obaw,
Zaczynam podążać w jej kierunku,
Powoli podchodzę,
Wsiadam na jej rumaka,
I odjeżdżamy w dół,
By zasmakować w Śmierci.

************************************

 "Słońcu ani śmierci nie można patrzeć prosto w oczy” 

                                                                                                             La Rochefoucauld

 

"ZADANE PYTANIE"

 ZADAJE SOBIE PYTANIE,
CZY MOGę UNIKNąć,
ŚMIERCI W SAMOTNOśCI?
CZY KIEDYś DOZNAM MIłOść?
CZY KTOś MNIE POKOCHA?
CZY ZAWSZE BęDę PODążAł,
W SAMOTNOśCI?
CZY kiedyś KTOś POKAżE MI,
CO ZNACZY BLISKOść UKOCHANEJ OSOBY?

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

"Udręka życia"

Zrozumiałem, po co żyje,
Zrozumiałem życia sens,
Grzęznę w bagnie aż po szyje,
Spróbowałem grzechu kęs,
Poczułem życia ból,
Poczułem życia moc,
Śmierć już była blisko,
Zrozumiała mnie,
Zabrać chciała, ale się zatrzymała,
Powiedziała, jeszcze nie dziś,
Jeszcze nie po Ciebie,
Ty jeszcze męczyć życiem się musisz,
Od tej pory na nią czekam,
Światło w oknie pale, aby nie zbłądziła,
Może już dziś, może dziś,
Ze szpon życia wyrwie mnie!

 

  

Wiekszosc
znajomych
zamknieta
teraz w domach,
kinach, dyskotekach
a u mnie wiatr
u mnie deszcz
u mnie koniec
swiata

O śmierci 
staram się nie
pisać
nie obgaduje się
znajomych


...wstecz...                  ...zostaw po sobie ślad...